ABOUT

Gam Bodenhausen
Geldrop NL, (1973)
Lives and works in Eindhoven

NL

In zachtgrijze potloodtekeningen ontwikkelt zich een universum dat even overwoekerd als georganiseerd lijkt, net zo dromerig als nuchter. Ik gebruik een materiaal dat volledig uit koolstof bestaat, als bouwmateriaal van al het leven. De sporen volgend naar de oorsprong, het erfgoed van grafiet in het Engelse Lake District en breng hulde aan de Romantici, waar observeren en tekenen een intellectuele bezigheid werd die de hedendaagse culturele ideologie├źn vorm gaf.

Bewustzijn wordt gepresenteerd als een tekenproces, met een oneindige en aaneengeschakelde stroom van fictie en feiten. Mark making, krijgt hierdoor een betekenis tussen realiteit en illusie, die zowel documenteert als beschrijft. Beelden, structuren, figuren en objecten worden geobserveerd, geanalyseerd en opnieuw samengesteld, waardoor onze kijkvolgorde wordt gedeconstrueerd en daarmee onze bewuste realiteit.

Net als water of de omringende wolken, is mijn werk voortdurend. Oscillerend met een trage stroom, ontvouwt zich een dimensie voor de kijker waarin op verschillende momenten de dingen fluctueren voordat ze zich verspreiden in een nieuwe formatie in de tijd. Ik nodig uit om te bewegen tussen de werelden van het bekende en onbekende, tussen wat kan worden gearticuleerd en wat we intrinsiek voelen.

**********

ENG

In soft grey pencil drawings, a universe develops that seems as overgrown as it is organised, as dreamy as it is sober. I deploy a material that consists entirely of carbon, as the building material of all life. Tracing the heritage of graphite to the English Lake District, I pay homage to the Romantics, where observing and drawing became an intellectual pursuit that shaped contemporary cultural ideologies.

Consciousness is presented as a drawing process, informed by an infinite and codependent stream of fiction and fact. Mark making, becomes a signifier of both reality and illusion, that both documents and describes. Images, structures, figures and objects are observed, analysed, and recomposed, deconstructing our order of vision, and with this, our conscious reality.

Akin to water or the surrounding clouds, my work is durational. Oscillating with a languid flow, a dimension unfolds before the viewer in which things fluctuate across moments before dispersing into a new formation across time. I invite to move between the worlds of the known and unknown, between what can be articulated, and what we intrinsically feel.